ul. Kościuszki 6, 32-650 Kęty
tel. +48 338452146

 

CZWARTY LIST ŚW. KLARY DO ŚW. AGNIESZKI Z PRAGI

tłum. Kajetan Ambrożkiewicz OFMCap

 

1 Połowie swej duszy, skarbnicy miłości szczęśliwej i serdecznej, sławnej królowej, oblubienicy Baranka (por. Ap 21,9), wiecznego Króla, pani Agnieszce, swej najdroższej matce i córce wybranej spośród wszystkich,

2 Klara, niegodna służka Chrystusa i służebnica nieużyteczna (por. Łk 17,10) Jego służebnic, przebywających w klasztorze św. Damiana w Asyżu,

3 zasyła pozdrowienie i życzy, by mogła ze wszystkimi świętymi dziewicami śpiewać nową pieśń przed tronem Boga i Baranka i wszędzie Mu towarzyszyć (por. Ap 14,3-4).

4 O matko i córko, oblubienico Króla wszystkich wieków (por. Ps 145,13), nie dziw się, że nie pisałam do ciebie tak często, jakby pragnęła tego i twoja i moja dusza;

5 nie myśl, że osłabł nieco ogień słodkiej miłości ku tobie w sercu twej matki.

6 Przeszkodą były znane ci niebezpieczeństwa dróg i brak posłańców.

7 Teraz zaś, pisząc do ciebie, oblubienico Chrystusa, cieszę się i przeżywam duchową radość z tobą (por. 1Tes 1,6),

8 że jako druga święta dziewica, Agnieszka, pożegnałaś wszystkie próżności światowe i poślubiłaś Baranka niepokalanego (1P 1,19), który gładzi grzechy świata (J 1,29).

9 Szczęsliwy naprawdę ten, komu dane jest dostać się na świętą ucztę, aby przylgnąć całym sercem do Tego,

10 którego piękność podziwiają nieustannie wszystkie błogosławione zastępy niebieskie.

11 Miłość ku Niemu ubogaca, wpatrywanie się w Niego odświeża, Jego dobroć napełnia,

12 Jego słodycz darzy pełnią, pamięć o Nim słodko oświeca,

13 Jego woń wskrzesi zmarłych, Jego widok chwalebny uszczęśliwi wszystkich mieszkańców (por. Ap 21,2-10) Jerozolimy niebieskiej,

14 bo jest On blaskiem wiecznej chwały (Hbr 1,3), jasnością wieczystej światłości i zwierciadłem bez skazy (Mdr 7,26).

15 W to zwierciadło co dzień wpatruj się, o królowo, oblubienico Jezusa Chrystusa (por. 2Kor 11,2), i ciągle w nim twarz swoją oglądaj,

16 abyś cała, wewnętrznie i zewnętrznie, tak się przyozdobiła i otoczyła różnorodnością (Ps 45,15),

17 kwiatami i strojem wszystkich cnót, jak przystoi, córko i najdroższa oblubienico najwyższego Króla.

18 W tym zaś zwierciadle jaśnieje błogosławione ubóstwo, święta pokora i niewymowna miłość, jak to z łaską Bożą będziesz mogła w nim całym oglądać.

19 Zwróć, proszę, uwagę na początek tego zwierciadła, mianowicie, na ubóstwo położonego w żłobie i owiniętego w pieluszki (por. Łk 2,12).

20 O przedziwna pokoro, o zdumiewające ubóstwo!

21 Król aniołów, Pan nieba i ziemi złożony w żłobie (por. Mt 11,25; Łk 2,7)!

22 W środku zaś zwierciadła rozważaj pokorę, przy tym błogosławione ubóstwo, niezliczone trudy i udręki, które wycierpiał dla odkupienia rodzaju ludzkiego.

23 Przy końcu tego zwierciadła oglądaj niewymowną miłość, z jaką chciał cierpieć na drzewie krzyża i umrzeć na nim śmiercią ze wszystkich najhaniebniejszą.

24 Dlatego samo zwierciadło, zawieszone na drzewie krzyża, zachęcało przechodzących do tych rozważań, mówiąc:

25 O, wy wszyscy, którzy przechodzicie drogą, przyjrzyjcie się i zobaczcie, czy jest boleść podobna do tej, co Mnie przytłacza (Lm 1,12);

26 wołającemu i żalącemu się odpowiedzmy jednym głosem i jednym duchem, jak sam mówi: Stale je rozważa i wzdycha z miłości dusza moja (Lm 3,20; Ez 27,30).

27 Te rozważania niech rozpalają w tobie coraz mocniejszy ogień miłości, o królowo Króla niebieskiego!

28 Rozważaj również niewysłowione Jego radości, bogactwa i wieczną chwałę

29 i wzdychaj z nadmiernej tęsknoty i miłości serca; wołaj:

30 Pociągnij mnie do siebie, pobiegniemy za wonnością olejków Twoich, Oblubieńcze niebieski (por. Pnp 1,3)!

31 Pobiegnę i nie ustanę, aż wprowadzisz mnie do sali biesiadnej,

32 aż położysz mi lewą rękę pod głowę, a prawica obejmie mnie szczęśliwą, i złożysz uszczęśliwiający pocałunek na ustach moich (Pnp 2,4.6; 1,1).

33 W czasie tych rozważań pamiętaj o twojej bardzo biednej matce;

34 wiedz, że jesteś mi najdroższa ze wszystkich i że błogosławioną pamięć o tobie wypisałam na zawsze na tablicy mego serca (por. Prz 3,3; 2Kor 3,3).

35 Cóż mam ci jeszcze napisać? Niech umilknie w miłości ku tobie język ciała, a niech mówi język ducha.

36 O błogosławiona córko, mojej miłości do ciebie język ciała w żaden sposób nie potrafi w pełni wyrazić; wypowiada tylko częściowo to, co czuję.

37 Proszę cię, przyjmij łaskawie i z prostotą te słowa i dostrzeż w nich przynajmniej to uczucie gorącej miłości macierzyńskiej, jakie co dzień żywię dla ciebie i twoich córek, i polecaj im serdecznie mnie i moje córki w Chrystusie.

38 Córki moje, zwłaszcza dziewica roztropna Agnieszka, nasza siostra w Panu, polecają się tobie i twoim córkom, jak tylko mogą.

39 Do widzenia, najdroższa córko z twoimi córkami, przed tronem chwały wielkiego Boga (por. Tt 2,13); módlcie się za nas (por. 1Tes 5,25).

40 Najdroższych naszych braci, Amata, miłego Bogu i ludziom (Syr 45,1), i Bonagura, którzy przyniosą ci ten list, polecam jak tylko mogę twojej miłości. Amen.

 

Ofiara na klasztor

 

Galeria zdjęć

 

Polecamy